“น้ำวิเศษ”

                                                 โดย  ยอดขวัญ      

          บทความที่ท่านกำลังอ่านอยู่นี้เป็นเรื่องใกล้ๆตัวเรานี้เอง  “สุขภาพ” ไงล่ะ  โอ๊ย!อย่าเพิ่งเบื่อ

            นะจ๊ะ เพราะใครๆก็รักชีวิตกันทั้งนั้น พูดก็พูดเถอะ รักตัวกลัวตายกันทั้งน้านจริงแม๊ะ!เราเองก็คนนึง

            หละนึกว่าจะตายไปแล้ว 2 รอบแต่ก็ยังนั่งยิ้มแผละ เขียนอะไรสนุกๆให้อ่านกันอยู่นี่ไง จะเล่าอะไรให้ฟัง

            ปี 2545 ปีนั้น เรามากรุงเทพฯเพราะจริงๆเราอยู่อเมริกาโน่นแน่ะ แต่พอมากรุงเทพฯได้ก็ถือโอกาส

            ตรวจร่างกายก็ปรากฏว่าหมอเจอโรคที่กำลังฮิตสุดๆ  ขณะนี้ คือ “มะเร็ง” ไงคุณ  เป็นมะเร็งคอมดลูก

            ช๊อคไป 2 วันกินไม่ได้นอนไม่หลับดีว่าเราเองเป็นพยาบาลเก่าคุยซะอีกก็เลยถามความรุนแรงและการ

            รักษาจากคุณหมอจึงเข้าใจกับตัวเอง ก่อนอื่นเลยนะไม่ต้องรอให้ใครมาให้กำลังใจ เพราะเราเองก็ไม่รู้ว่า

            มีคนกำลังดีใจหรือเสียใจกับเราซักกี่คน  สวดมนต์  ไหว้พระ   เราก็สวดมนต์เป็นประจำมาแต่เด็กแล้ว

            ลืมบอกไปตอนนี้เรา 53 แล้วนะจ๊ะ ขอพรหลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืดที่ศักดิ์สิทธิ  ขอให้เราหายอย่า

            เป็นขั้นรุนแรง เราก็รับการรักษาจนหาย พอดีวันนึงเราไปทำฟันกับคุณหมอจักร ซึ่งคุณหมอก็รักสนิทกัน

            เหมือนพี่น้อง  คุณแม่ของหมอจักรท่านก็เสียไปด้วยโรคมะเร็งเช่นกัน  คุณหมอก็เลยให้สุขศึกษากับเรา

            เกี่ยวกับเรื่องนี้เป็นชั่วโมงเลย เราก็ฟังไปวิเคราะห์ไปก็คล้อยตามทุกอย่างเพราะก็เรียนรู้มาด้านเดียวกันคือ

            อยู่ในสายของด้านการแพทย์  หมอจักรแนะนำให้เรากินน้ำผัก-ผลไม้  รวมถึงให้หนังสือมาอ่านแนะนำ

            หนังสือดีๆให้อีกพะเรอ เราก็นึกในใจ หมออะไรนะช่างแสนดีจริงๆ  ดีที่สุดคนเดียวที่เคยได้พบหมอฟัน

            หรือ หมออะไรทั้งหมดเลย  บุญกุศลของหมออันนี้เราขอให้  คุณหมอมีแต่ความสุขความเจริญนะจ๊ะ  เรา

            ฟังมา 2 ครั้งรักษาตัวอยู่ได้ 7-8 เดือนก็กลับอเมริกาพอกลับไปถึงก็พยายามคั้นน้ำผลไม้ดื่ม  คุณเชื่อมั้ยว่า

            มันชวนให้ขี้เกียจสุดๆไหนจะต้องมานั่งหั่นเป็นชิ้นเล็กๆแถมเครื่องที่ใช้คั้นน้ำมันดังหนวกหูกวนประสาท

            แค่นั้นยังไม่พอ ต้องถอดเป็นชิ้นมานั่งล้างอีก คุณคิดดูซิใครจะขยันมานั่งทำกันอยู่ได้  อยู่อเมริกาเด็กรับใช้

            มีให้ชี้นิ้วนะคุณ  คุณชี้นิ้วได้  แต่ต้องเอานิ้วชี้นั้นชี้มาที่ตัวเองไง งานมันถึงจะเดิน ทำมั่งไม่ทำมั่ง ดื่มมั่งไม่

            ดื่มมั่ง เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ก็กินผลไม้เข้าไปมันก็หมดเรื่องแล้วจะต้องมาคั้นอะไรให้ยุ่งยาก ผลที่สุด กินผลไม้

           ก็เหมือนกันแหละน่า  อะไรกันนักหนา

                        ปี 2546 ผ่านเข้ามาอยู่ๆ Cholesterol (โคเลสเตอรอล)ของเราก็พรวดขึ้นมา 300 ตกใจสุดๆ     

            เจาะเลือดดูทุก 6 เดือน 300คงที่ไม่ไปไหน หมอตอนแรกไม่ให้ยาให้เราควบคุมอาหารและออกกำลังกาย

            เราก็เลยควบคุมของมันๆ การออกกำลังกายทำไม่ได้มากเพราะเรามีโรคทางสมองอีกโรคหนึ่งทำให้เดินเซ

            ไม่ปรกติ  การออกกำลังกายน้อยลง  เพราะสภาพร่างกายไม่อำนวย  ปี 2547   ต้นๆปีเราก็เริ่มลดเนื้อสัตว์

            น้อยลง แต่ ไม่ถึงกับเลิก   พอมาเดือนสิงหาคม  2547  ตอนนั้นเรายังอยู่สหรัฐฯไปตรวจเต้านมประจำปี

            หมอจดหมายด่วนไปโรงพยาบาล ผลออกมาว่าเป็นมะเร็งเต้านม ช้อคซีนีม่า ครั้งที่ 2เป็นคุณจะทำยังไงล่ะ

            แต่เรามีประสบการณ์ของการช้อคมาครั้งหนึ่งแล้ว  ฉะนั้นครั้งนี้ยิ่งรวบรวมกำลังใจให้เข้มแข็งเป็นทวีคูณ 

          รีบให้กำลังใจโดยเร็วไม่ท้อถอยอย่ายอมแพ้  คนในครอบครัวทุกคนก็ให้กำลังใจแต่ความที่เราเข้มแข็งต่อ

            สู้  ทุกคนดูไม่ค่อยจะกังวลกับเรามากนัก  เพราะเรายังคงคุยหัวเราะเล่นเป็นปกติและเราไม่ต้องการให้ใคร

            มาเป็นกังวลกับเราด้วยนั่นแหละคือเหตุผล  เราจึงดูปกติทุกอย่าง  ทั้งๆ ที่ในร่างกายเรานั้นมันอ่อนเพลีย

            อ่อนล้า  เจ็บปวดกับการรักษาในทุกๆขั้นตอน  เราก็ต่อสู้มันจนถึงที่สุด

                         โคเลสเตอรอลยังคง 300 อ๊ะ! อ๊ะ! ไม่ยอมไปไหน  เราผ่าตัดที่โรงพยาบาล USC เสร็จ

            กลับมาผ่าตัดต่อมน้ำเหลืองต่อที่กรุงเทพฯและเริ่มเปลี่ยนพฤติกรรมการกินอย่างจริงจัง คือ เลิกกินเนื้อ

            อย่างเด็ดขาด กินเฉพาะปลาอย่างเดียวกับผักต่างๆรวมถึง ข้าวกล้อง ข้าวแดง ก็กินเป็นประจำ  เราวก

            กลับไปหาหมอจักรอีก  คุณหมอที่แสนดี  จะต้อนรับด้วยน้ำผลไม้ชวนเราทานข้าวที่บ้านกับครอบครัว

            อันมีคุณหมอเปิ้ลและคุณแม่ด้วย  คุณแม่ทำอาหารอร่อยมาก  เป็นอาหารสุขภาพทั้งหมดตบท้ายด้วย

             ผลไม้และน้ำผลไม้  รวมถึงการสุขศึกษาเพียบ!  วันนั้นเราประทับใจไม่รู้ลืม  เป็นมื้ออาหารที่อร่อย

            และอบอุ่น  แถมท้ายด้วยความรู้  คำแนะนำกลับบ้านแบบเต็มพุง  ทั้งอาหารและข้อคิด  หมอจักรสาธิต

            การทำน้ำผลไม้กับเครื่องที่บ้านคุณหมอ  ซึ่งดีมากไม่มีเสียงแบบเหมือนมีเครื่องยนต์อะไรซักอย่างอีก

            เลย  สาธิตเครื่องล้างผลไม้ให้ดูซึ่งเราชอบมากๆ  กลับสหรัฐฯซื้อมาเหมือนกันทุกอย่างและเริ่มต้นชีวิต

            ใหม่  ด้วยความที่สุขภาพเรามันแย่สุดๆแล้ว  หันมาพึ่งธรรมชาติดีกว่ายาเป็นไหนๆ   เราเริ่มคั้นน้ำผลไม้

            ดื่มทุกวันและคั้นให้ทุกคนในครอบครัวด้วย  เดี๋ยวนี้โคเลสเตอรอลเหลือ 185 จาก 300 น้ำหนักลดลงไป

            ประมาณ10 ปอนด์ ความรู้สึกในร่างกายดีขึ้นคล่องตัวขึ้น  ที่แน่ๆสดชื่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด  หมอสั่งยา

        ลดโคเลสเตอรอลให้เราครึ่งเม็ดช่วยด้วย แต่ในขณะนี้เราพอใจกับชีวิต  ชิว ชิว ของเรามากเลย  ทุกวันนี้

            เราเรียกน้ำผลไม้  ชิว ชิวนี้ว่า“น้ำวิเศษ”จริงๆด้วยคุณล่ะจะเริ่มคั้นหรือยัง เชื่อเถอะไม่ผิดหวัง  ดีไปหมด!!

          เริ่มเลยนะ แล้ววันนึงคุณก็คงจะเขียนบทความแบบที่เราเขียนให้คนอื่นได้รับรู้แบบนี้ไงล่ะ!